Kinderbedtijd. Altijd weer een verrassing hoe het verloopt. Heb ik een goed humeur? Hebben de kinderen een goede bui? Zoveel factoren die van invloed zijn op het verloop van het naar-bed-gaan-ritueel. De lastigste avonden zijn als de kinderen een hele goede bui hebben. Hoe beter de bui, hoe meer eensgezind ze zijn. Nou, dan wordt het helemaal leuk! Als een comedy-duo wordt met grappen en grollen de aanval geopend op papa.
Deze papa houdt ook wel van een grapje en met een goed humeur heb ik veel geduld. Dus met grote lachen op hun gezicht gaan er twee nijlpaarden in bad. En nijlpaarden doen dat met grote plonsen! Nadat we alle waterdieren gehad hebben, is het tijd om uit bad te gaan. En juist op dat moment is er door de dolfijnen collectief besloten dat JA = NEE en andersom. Met geen mogelijkheid krijg ik de zeeleeuwen, haaien en walvissen uit het bad. Ik zie nog maar één oplossing. Dreigen met geen verhaaltje voorlezen.
Net op tijd pak in mijn goede humeur weer van de grond en zet de tegenaanval in met een grap. Met mijn handen aan mijn mond roep ik hard allemaal niet bestaande lichaamsdelen die afgedroogd moeten worden. Hierbij druk wijzend naar de lichaamsdelen die ik bedoel. De kinderen springen lachend uit bad. Ze pakken een handdoek en beginnen zich af te drogen. Daarbij steeds vragend: ‘En nu, pappa?’
Uiteindelijk liggen we met z’n drieën een verhaaltje te lezen op het grote bed en ik realiseer me dat er eigenlijk maar één bepalende factor is voor het verloop van het naar-bed-gaan-ritueel. En dat ben ik!
Posted in Kinderen, Leermomenten, Leuke dingen doen.
Tagged with Annebel, Björn, Genieten, Kinderen, Opvoeding, Verhaaltje voorlezen.
By ferdifaas
– 7 juli 2010
Bellen blazen. Het blijft leuk om te doen en om naar te kijken. Kleine bellen, grote bellen. Bellen die gelijk klappen en bellen die met de wind meedrijven totdat ze uit het zicht verdwijnen. Of verliefde bellen die samen een stelletje vormen. En net als in het echte leven is de verliefdheid soms snel over of blijft de liefde lang bestaan.
Onze kleine ‘Bel’ is verliefd op bellen blazen en kan hier intens van genieten. Heel veel kleine bellen worden met een bulderende lach begroet. Grote bellen krijgen een harde klap op hun kop. En bellen die niet snel genoeg met de wind meedrijven, worden met een luid ‘GA WEG!’ het luchtruim ingeblazen. En net als in het echte leven komt helaas aan deze liefde plots een eind….de bellenblaas is op!
Posted in Kinderen, Leuke dingen doen.
Tagged with Annebel, Genieten.
By ferdifaas
– 20 april 2010
Het opvoeden van mijn dochter Annebel (3 jaar) levert me met regelmaat hoofdbrekens en confrontaties met mijn eigen ‘verbeterpunten’ op. Ze heeft aan de ene kant veel vrijheid nodig en aan de andere kant heel duidelijke grenzen. Ze is van het type ‘je geeft haar één vinger en ze neemt je beide handen…en je voeten erbij!’ met zowel zeer goed ontwikkelde verbale als non-verbale capaciteiten. Een dagje met Annebel is altijd heerlijk onvoorspelbaar met veel lachen en emoties.
Vorige week waren Annebel en ik samen aan het lunchen en ik had besloten om te werken aan het punt ‘duidelijke grenzen stellen’. Ik nam me voor dat ze deze keer haar beker melk op moest drinken. Nadat Annebel zeker een half uur aan tafel had gezeten met ‘alleen’ nog haar beker melk, waagde ik een laatste poging en zei: ‘Annebel, ik zie alleen nog een beker melk op tafel en die moet je opdrinken!’. Waarop ze antwoordde: ‘Pappa, ik zie alleen een doekje op tafel!’. Hierop moesten we beide zo hard lachen, dat de beker melk omviel. Gelukkig hadden we een doekje om de tafel schoon te vegen…
Posted in Kinderen.
Tagged with Annebel, Kinderpraat, Opvoeding.
By ferdifaas
– 6 april 2010
Onlangs ben ik samen met Annebel weer een dagje naar Dierenpark Amersfoort geweest. Dat is altijd een klein feestje voor zowel Annebel als voor mij. Annebel mag bepalen welke route we lopen en dat levert altijd verrassende resultaten op en je ziet dingen die je op de ‘Mis niks!’-route toch echt mist. Deze keer bestond onze route uit speeltuin – treintje – wat drinken in het restaurant – speeltuin. Net toen ik dacht dat ik deze keer geen dieren zou zien, wilde Annebel toch nog wel even bij de olifanten kijken. In het mooie nieuwe binnenverblijf was echter geen olifant te zien, maar Annebel stond erop om op de tribune plaats te nemen. Zeker een half uur hebben we gekeken naar twee verzorgers die olifantenpoep aan het opruimen waren en hebben we alle details van het binnenverblijf met elkaar doorgenomen. Voor mij is de ‘Mis alles!’-route zonder twijfel favoriet…
Posted in Kinderen, Leuke dingen doen.
Tagged with Annebel, Dierentuin, Genieten.
By ferdifaas
– 28 maart 2010
Met regelmaat neemt Björn een vriendenboekje mee uit school. We gaan dan samen zitten, ik lees de vraag voor en Björn denkt dan goed na over de antwoorden. Het is bijzonder om te zien dat hij op sommige vragen steeds dezelfde antwoorden geeft en dat er soms een antwoord uit een onverwachte hoek komt. En het is een geruststellend gevoel dat als we ooit samen op een onbewoond eiland terecht komen, dat we dan met z’n allen zijn, de Powerminers bij ons hebben om samen mee te spelen, Björn ons beschermt tegen mammoeten en dat ik geen spruitjes hoef te eten! Ik ben een trotse vader…
Posted in Kinderen.
Tagged with Björn, Kinderpraat, Trotse vader.
By ferdifaas
– 17 maart 2010
